_ د ل _ بسته ام
در كش و قوس حيا ت
خاك خورده زمين !
به نسیمی
كه هر _ نفس _
خاكهاي مرا میتكاند
و زنده ام میكند
................................
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت 16:29 توسط سپيده
|
چه حريصانه
به حساب مي نويسد
_ گاه شمار زمان _
تمام
لحظه هاي عاشقيم را ....!
...........
هنوز نميداند
چوب خط عاشقي بي انتهاست !
.........................
+ نوشته شده در جمعه بیستم بهمن 1385ساعت 0:4 توسط سپيده
|
پشت هم
نقش مي اندازد
انگشت سيال
كودك باورم
بر شيشه مرطوب نگاه !
...............
باران شديدی ست!
......
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385ساعت 22:49 توسط سپيده
|
شب است
و خواب ميبينم !
...............
روز كه ميشود!
سراب ميبينم !!
......................
فصل مشترك اين نگاهها
همه را نقشي بر آب ميبينم !!!
.........................
..................................
عزم كرده ام اینبار
به ياري غواصي چشمانم !
همه را از ( درون ) آب ببينم !!
.......................................................
+ نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 14:40 توسط سپيده
|
نيش ميزند
زنبور خوش رنگ و نقش نگاهت !
.....................
.........................
مدتهاست
قيد عسل را زده ام !
..................................................
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 15:22 توسط سپيده
|
